یادداشتهای یک تئاتری پرفورمنسperformance

دپرس بودن یعنی افسردگی و افسردگی هم در حال حاضر یعنی من

۱- فیلم ((بی پولی)) ساخته حمید نعمت الله را دیدم و باز تحسین این کارگردان جوان برای ساخته ی دومش . بی پولی هم می تواند بخشی از زندگی همه ی ماها باشد . بخشی از خود ماها . هنگامی که حتی یه صد تومنی ناقابل هم در جیبمون نیست . این فیلم یه شخصیت فوق العاده هم داشت به نام احمد رنجه که فکر نکنم تا الان تو سینمای ما همچنین شخصیت تارک دنیایی وجود داشته باشه . بامزه بود و بامزه

۲- باز هم دعوای بین تئاتریها و بازهم احساسات بازیهای هنرمندان تئاتر دیری که خیلی اوقات حال به هم زن تر از اون دیگه امکان نداره . خصوصا حالا که کلی هم دپرس باشی . ماجرای کار کردن لقمان و میثم و مسائلی که پیش اومد . حالا به هر حال . احساس امیدواری نمیکنم چون این رشته سر دراز دارد . پس من یه خرده بدبینانه به قضیه نگاه کنم بهتره . چون اولا خیلی دپرسم و دوما هر وقت اسم امیدو آوردیم از همیشه ناامیدتر شدیم . پس بهتره این دعواها ادامه داشته باشه . والله

۳- دانشگاه فوق العاده خسته کننده س . یکی به دادم برسه واویلا

۴- هیچ